Ошуро рўзасининг фазилати

0

Аллоҳ таолога ҳамду санолар, Пайғамбаримиз, у кишининг аҳли-оиласи, саҳобалар ва уларга эргашган солиҳ инсонларга салавот ва саломлар бўлсин!

Дарҳақиқат, Аллоҳ таоло баъзи ой ва кунларни тоат-ибодат ва солиҳ амаллар қилишимиз учун афзал қилиб қўйган. Ушбу ой ва кунларда қилинган солиҳ амалларнинг савоби қолган ой ва кунлардаги амалларнинг савобига нисбатан бир неча бор зиёда қилиб берилади ва унда кўп гуноҳлар кечирилади. Шундай муборак ва улуғ кунлардан бири ошуро кунидир.

Жумҳур – кўпчилик уламоларнинг фикрига кўра, ошуро куни деб муҳаррам ойининг ўнинчи кунига айтилади.

Абдуллоҳ ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ошуро рўзасини (муҳаррам ойининг) ўнинчи куни тутишга буюрдилар” [Термизий (755). Имом Термизий ҳадис ортидан: “Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан-саҳиҳ”, деган].

 Ушбу кунда Аллоҳ таолонинг буюк мўъжизаларидан бири рўй берган. Унда Аллоҳ таоло Мусо алайҳиссалом ва қавми Бани Исроилни Фиръавн ва унинг лашкаридан қутқариб, Фиръавн ва унинг лашкарини сувга ғарқ қилган. Шу боис Мусо алайҳисалом Аллоҳга шукр тарзида бу кунда рўза тутган.

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам Мадинага борганларида яҳудийлар ошуро куни рўза тутаётганларини кўриб, “Бу нима?”, деб сўрадилар. Шунда: “Бу хайрли кун бўлиб, унда Аллоҳ таоло Бани Исроилни душманларидан қутқарган. Шу сабаб Мусо ушбу кунда рўза тутган”, деб жавоб беришди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Мен Мусога (эргашишга) сизлардан кўра ҳақлироқман”, дедилар ва бу кунда рўза тутиб, бошқаларни ҳам рўза тутишга буюрдилар” [Бухорий: 2004, Муслим: 1130 ва бошқалар ривояти].

Шунингдек, Мусо алайҳиссаломдан сўнг аҳли китоблар, ҳатто жоҳилият даврида Қурайш қабиласи ҳам ошуро кунини улуғлаб, шу куни рўза тутиб келишган.

Ойша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: “Жоҳилият даврида Қурайш қабиласи ошуро куни рўза тутар, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳам ушбу кунда рўза тутардилар. У зот Мадинага борганларида ҳам бу кунда рўза тутдилар ва бошқаларни ҳам рўза тутишга буюрдилар. Рамазон рўзаси фарз бўлганидан сўнг у зот ошуро рўзасини тарк қилдилар. (Бу кун рўзасини саҳобалардан) ким хоҳласа тутар, хоҳламаганлар тутмас эди” [Бухорий: 1794 ва Муслим: 2608].

 Имом Муслимга оид бир ривоятда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “(Ошуро рўзасини) хоҳлаганлар тутсин, хоҳламаганлар тутмай қўяверсин”, деганлар [Муслим: 2607].

Абу Мусо Ашъарий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Хайбар аҳли (яъни Хайбарда яшовчи яҳудлар) ошуро куни рўза тутар, ушбу кунни байрам қилиб нишонлар ва хотинларига ўша кунда тақинчоқлар тақтириб, ясантиришар эди. Буни кўрган Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам саҳобаларга:Сизлар ҳам бу кунда рўза тутинглар!”, дедилар” [Бухорий: 1901 ва Муслим: 2630. Мазкур ҳадис Муслим ривояти].

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ошуро куни рўза тутдилар ва бошқаларни ҳам рўза тутишга буюрдилар. Шунда саҳобалар: “Эй Расулуллоҳ, бу кунни яҳудий ва насронийлар улуғлашади”, дейишди… [Муслим: 1134 , Аҳмад: 1/235].

Юқорида ўтган ҳадислардан маълум бўладики, ошуро куни нафақат бизнинг шариатимизда, балки биздан олдинги шариатларда ҳам улуғ кун саналган. Бу куни рўза тутиш Мусо алайҳисалом ва Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатидир.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан бу кун рўзасининг фазилати хусусида бир қанча ҳадислар келган. Жумладан:

Абу Қатода розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ошуро куни рўзаси ўтган йилги (кичик) гуноҳларга каффорат бўлади деб умид қиламан!” деганлар [Муслим: 1162].

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай дедилар: “Рамазон ойидан кейин энг афзал рўза Муҳаррам ойида тутилган рўзадир” [Муслим: 2812].

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумо айтадилар: “Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ушбу кун, яъни ошуро куни ва ушбу ой, яъни рамазон ойи рўзасидан бошқа бирон кун ёки ойлардаги рўзани улар иккисидагидек интиқлик билан кутганлари ва афзал санаганларини кўрмадим” [Бухорий: 2006 ва Муслим: 1132].

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу кун рўзасида яҳуд ва насороларга ўхшаб қолмаслик учун ошуро кунига қўшиб, ундан бир кун аввал ёки бир кун кейин рўза тутишга буюрганлар.

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ошуро куни рўза тутдилар ва бошқаларни ҳам рўза тутишга буюрдилар. Шунда саҳобалар: “Эй Расулуллоҳ, бу кунни яҳудий ва насронийлар улуғлашади”, дейишди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Келаси йил, иншааллоҳ, тўққизинчи куни ҳам рўза тутамиз”, дедилар. Бироқ келаси йил келмасдан аввал Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам вафот этдилар” [Муслим: 1134 , Аҳмад: 1/235].

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Ошуро куни рўза тутинглар. Аммо яҳудларга хилоф ўлароқ, у кунга қўшиб ундан бир кун аввал ёки бир кун кейин ҳам рўза тутинглар” [Аҳмад: 1/241 ва Ибн Хузайма: 2095 ривояти].

Уламолар бу борада келган ҳадисларга биноан ошуро куни рўза тутиш суннати муаккада дейишган. Ким ихлос билан ошуро рўзасини тутса, ҳадисларда ваъда қилинганидек бир йиллик кичик гуноҳлари кечирилиб, ажру савобга эришади. Албатта, ҳар бир мусулмон бундай имкониятни қўлдан бой бермаслиги ва фурсатни ғанимат билиб, солиҳ амалларда пешқадам бўлиши лозимдир.

Эслатма:

Жорий ҳижрий 1439 йил муҳаррам ойининг ўнинчи ошуро куни милодий 2017 йил 30 сентябр шанба кунига тўғри келади. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам кўрсатмаларига биноан ошуро – шанба кунига қўшиб, жума ёки якшанба куни ёхуд жумадан якшанбага қадар рўза тутиш суннати муаккада саналади.

Аллоҳ таоло рўзаларимизни қабул қилсин!

 

Изоҳ қолдиринг