Тафсири муяссар, Оли Имрон сураси, 98-109 оятлар

0

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا تَعْمَلُونَ (98)

  1. Эй Расул, аҳли китоб бўлмиш яҳудий ва насронийларга айтинг: «Нега сизлар ўз китобларингизда мавжуд бўлган, Аллоҳнинг дини фақат Ислом эканини кўрсатувчи далилларни билиб туриб, инкор қиласиз?! Аллоҳ сизларнинг қилмишларингизни кўриб-билиб турибди».

Бу оятда улар учун таҳдид бордир.

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجاً وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (99)

  1. Эй Расул, яҳудий ва насронийларга айтинг: «Нега сизлар мен келтирган диннинг ҳақлигини билган ҳолда, Исломга киришни истаган кишиларни ундан тўсиб, уларни ҳақдан тойилишларини ва йўлдан озишларини истайсиз?! Аллоҳ қилаётган ишларингиздан ғофил эмас, У сизларни бу қилмишларингизга яраша жазолайди».

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنْ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ (100)

  1. Эй Аллоҳга ва пайғамбарига иймон келтириб, Унинг шариатига амал қилган кишилар, агар Таврот ва Инжил берилган яҳудий ва насонийлардан бир тоифасига итоат қилсангиз, улар сизларни иймон келтирганингиздан сўнг ҳақни инкор қилиб, кофирликка қайтиб кетишингиз учун йўлдан адаштиришади ва динингиз тўғрисида шубҳага солишади. Шундай экан, динингиз борасида уларга ишонманг, уларнинг фикр ва маслаҳатларини қабул қилманг!

وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنْتُمْ تُتْلَى عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ وَمَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (101)

  1. Эй мўминлар, сизларга Аллоҳнинг оятлари тиловат қилиниб турган бўлса, орангизда Аллоҳнинг элчиси Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам бу оятларни сизларга етказиб турган бўлса, қандай Аллоҳга кофир бўласиз?! Ким Аллоҳга суянса ва Китобу Суннатни маҳкам тутса, тўғри йўлга ҳидоятланибди.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (102)

  1. Эй Аллоҳга ва пайғамбарига иймон келтириб, Унинг шариатига амал қилганлар, Аллоҳдан чинакам қўрқинглар! Бу эса Унга осий бўлмай итоат қилиш, нонкўрлик қилмай шукр қилиш, Уни эсдан чиқармай доим зикр қилиш билан бўлади. Мусулмон ҳолингизда Аллоҳга йўлиқиш учун умрингиз охирига қадар Исломда маҳкам бўлинглар!

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنْ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (103)

  1. Эй мўминлар, Раббингизнинг Китобини ва пайғамбарингизнинг йўлини маҳкам тутинг, бўлиниш ва тарқоқликка олиб борадиган ишларга қўл урманг! Аллоҳ сизларга инъом қилган буюк неъматни ёдда тутинг. Зеро, Исломдан олдин сизлар бир-бирингизга душман эдингиз, Аллоҳ қалбларингизни Ўзининг ва пайғамбарининг муҳаббати устида бирлаштирди ва дилларингизга ўзаро меҳр-муҳаббатни солди, Унинг фазл-марҳамати билан меҳр-оқибатли оға-иниларга айландингиз. Жаҳаннам ёқасида эдингиз, Аллоҳ сизларни Ислом билан тўғри йўлга йўллаб, дўзахдан қутқарди. Рушду ҳидоят йўлида юришингиз ва ундан асло адашиб кетмаслигингиз учун Аллоҳ сизларга чин иймон белгиларини қандай баён қилиб берган бўлса, солиҳ бўлишингизга сабаб бўладиган барча ишларни худди шундай баён қилади.

وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنْ الْمُنْكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ (104)

  1. Эй мўминлар, сизларнинг орангизда яхшиликка чорлайдиган, маъруфга (шариат ҳам, ақл ҳам яхши иш деб билган нарсага) буюрадиган ва мункардан (шариат ҳам, ақл ҳам ёмон иш деб билган нарсадан) қайтарадиган бир жамоат бўлсин. Ана ўшалар роҳат-фароғат диёри бўлмиш жаннатларга эришувчи кишилардир.

وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمْ الْبَيِّنَاتُ وَأُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (105)

  1. Эй мўминлар, ораларига адоват ва нафрат тушиб, ҳар хил гуруҳ ва тоифаларга бўлиниб кетган, ҳақ уларга равшан бўлганидан сўнг динларининг асосларида ихтилофга тушган аҳли китоблардек бўлманг! Улар оғир ва аламли азобга лойиқдирлар.

يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (106)

  1. Қиёмат куни Аллоҳ ва Расулига иймон келтирган ва Аллоҳнинг амру фармонларини бажарган бахтли инсонларнинг юзлари оқ бўлади, Аллоҳнинг расулини ёлғончига чиқарган ва Унинг амру фармонларига осий бўлган бахтсиз кимсаларнинг юзлари қора бўлади. Юзи қора кимсаларга дашном берилиб: «Иймон келтирганингиздан сўнг яна куфрга қайтдингизми, куфрни иймондан афзал билдингизми?! Энди кофир бўлганингиз сабабли азобни тотинг!» дейилади.

وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (107)

  1. Неъматлар жилоси ва хушхабарлар таъсирида юзлари оппоқ, нурли бўлган кишилар Аллоҳнинг жаннати ва ноз-неъматлари ичра абадий қоладилар.

تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ (108)

  1. Бу Аллоҳнинг оятлари ва очиқ ҳужжатларидир. Эй Пайғамбар, Биз уларни сизга ҳаққи-рост тиловат қилмоқдамиз. Аллоҳ бандаларидан бирон кишига зулм қилувчи ва уларнинг биронта ҳам амалини зое қилувчи эмас. Зеро, У ҳеч қачон зулм қилмайдиган адолатли ҳокимдир.

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ (109)

  1. Осмонлару ердаги барча нарса ягона Аллоҳнинг мулкидир, уларни ўзи яратган ва ўзи бошқаради. Охир-оқибат барча махлуқот фақат Унинг ҳузурига қайтади ва У ҳар кимга ўзига лойиқ жазо ё мукофот беради.

Изоҳ қолдиринг