Нажосатларнинг ҳукми

0

 (Давоми)

2) Тўнғиз гўшти:

Аллоҳ таоло шундай дейди: “Айтинг:  “Менга ваҳий қилинган нарса (Қуръон)да ейдиган киши учун ҳаром қилинган нарсани кўрмаяпман.  Фақат бундан ўлакса ё тўкилган қон  ёки тўнғиз гўшти истисно бўлиб, албатта у нажасдир” [Анъом: 145]. Аллоҳ таолонинг “албатта у нажасдир”, деган сўзидан мақсад тўнғиз гўштидир.

3) Одамнинг сийдик ва ахлати:

 Сиддиқ Ҳасанхон роҳимаҳуллоҳ шундай дейди: “Одамнинг сийдик ва ахлати нажас экани динда барчага маълум бўлган ишлардандир. Буни шаръий далилларни тушунган мутахассислар яхши билишади”.

Одам ахлатининг нажаслиги хусусида жумладан қуйидаги ҳадислар келган:

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу ривоят қилган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай дейдилар: “Агар биронтангиз пойабзали билан одам ахлатини босса, албатта тупроқ уни тозаловчидир[1].

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳожат учун холи жойга чиқсалар, мен у зотга сув олиб борар эдим ва сув билан истинжо қилар эдилар[2].

Одам сийдигининг нажосат эканига далолат қиладиган ҳадислардан намуналар:

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Мадина боғларидан бирининг яқинидан ўтар эканлар, қабрларида азобланаётган икки кишининг овозини эшитдилар ва шундай дедилар: “Улар иккиси азобланаяптилар. Улар (сақланиш қийин ва машаққатли бўлган) катта ишни деб азобланаётганлари йўқ. Улардан бири сийдигидан (яъни унинг бадан ёки кийимига тегишидан) сақланмас (Муслимдаги бир ривоятда: “сийдигидан покланмас”), бошқа бири эса, (одамлар ўртасида) чақимчилик қилиб юрар эди[3].

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам масжидда сияётган аъробийни кўриб, “Уни тинч қўйинглар”, дедилар. Аъробий сийиб бўлгач, сув олиб келтириб, сийдикнинг устига тўкдилар” (Муттафақун алайҳи). Муслим ривоятида қуйидагича қўшимча бор: “Сўнгра Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам аъробийни чақириб, унга шундай дедилар: “Бу масжидларда сийиш ва ҳожат чиқариш асло ярамайди. Масжидлар Аллоҳни зикр қилиш, намоз ўқиш ва Қуръон ўқиш учун учундир[4].

Ўғил боланинг сийдиги:

 Умму Қайс розияллоҳу анҳодан ривоят қилинишича, у ҳали таом ейишга одатланмаган ўғил боласини кўтариб Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг олдиларига келади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам болани олиб тиззаларига ўтқизадилар. Бола у зотнинг кийимларига сийиб қўяди. Шунда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам сув олиб келишга буюриб, (кийимнинг сийдик теккан жойига) сепадилар ва уни ювмайдилар”[5].

Абус Самҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай дейдилар: “(Кийим) қиз боланинг сийдиги сабаб ювилади, ўғил боланинг сийдиги сабаб (унга сув) сепилади”[6].

Юқоридаги икки ҳадисдан қуйидаги ҳукмлар олинади:

  • Ёш боланинг сийдиги нажосатдир;

  • Ўғил боланинг сийдигини тозалашда сийдик теккан жойга сув сепиш кифоя қилади. Қиз боланинг сийдиги теккан жойни эса ювиш вожибдир.

  • Ўғил боланинг сийдиги теккан кийимни тозалашда унга фақат сув сепиш кифоя қилиши учун, унинг ҳали таом емаган бўлиши талаб қилинади. Яъни, у она сутидан бошқа овқатларни мустақил тарзда истеъмол қилиш даражасига етмаган бўлиши лозим. Боланинг овқат ея бошлагани унинг овқатга талпиниши ва овқат берилмаса йиғлаши билан билинади.

(Давоми бор)

[1] Саҳиҳ, Абу Довуд (385, 386), Ҳоким (1\ 166), Байҳақий (2\ 430) ва Ибн Хузайма (292) ривоят қилишган.

[2] Бухорий (217) ривояти.  Муслим ҳам шунга ўхшаш ҳадис ривоят қилган (270, 271).

[3] Бухорий (216, 217), Муслим (292), Абу Довуд (20), Термизий (70), Насоий (1\ 28, 30) ва Ибн Можа (347) ривоят қилганлар.

[4] Бухорий (219, 221), Муслим (285), Термизий (147) ва Ибн Можа (528) ривоят қилганлар.

[5] Бухорий (223), Муслим (287), Абу Довуд (374), Термизий (71), Насоий (1/ 157) ва Ибн Можа (524) ривоят қилишган.

[6] Саҳиҳ, Абу Довуд (376), Насоий (1/ 158) ва Ибн Можа (526) ривоят қилишган. Мазкур ҳадис матнини қўллаб-қувватлайдиган бошқа бир ҳадис мавжуд бўлиб, уни Абу Довуд (377), Ибн Можа (525) ва Термизий (610) Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳудан ривоят қилишган.

Изоҳ қолдиринг